Pompen en zuipen

Nog vanuit Willemstad, waar vanmorgen een gigantisch cruiseschip van de Holland Amerika lijn is geland en de straten volstromen met kooplustige mensen van allerlei nationaliteit. Tot 16.30 en dan weer aan boord voor de volgende bestemming met veel chique winkeltjes.
Dan is het bij ons wel anders. Omdat het water waar we in liggen te smerig is, geen zoutwaterdoche vanmorgen. Dan maar wassen met wat regenwater.
En dan de bemanning: we zitten met maximaal 15 bemanningsleden op het schip, sommige voor een kortere periode, andere gaan de hele reis mee.
Erg veel, zeker als we in de haven liggen en vaak iedereen aanwezig is. Vogels van verschillende pluimage, studenten, zeilers, avonturiers, drijfhout en pensionados (zoals ik). Het leven aan boord is zoals ik 45 jaar geleden leefde in Amsterdam op een woonboot, weinig comfort, spartaans, niet altijd even fris maar vrij. Natuurlijk zijn er de stuurlui en de kapitein met de discipline aan boord en af en toe wringt dat ook. Maar het is erg los georganiseerd..
Het valt me mee hoe snel je je aanpast aan het totale gebrek aan comforten en het zo dicht op elkaar zitten zonder enige privacy.
Aan boord wordt niet gedronken, maar aan de wal des te meer. Een aantal van de bemanningsleden zijn stevige drinkers. Totaal dronken weten ze s'nachts de weg tot het schip te vinden, waar ze op het gangboord of het dek neerstorten tot de regen of een collega ze versleept naar betere oorden. Ik heb een van de stuurmannen, een zeer competente jongen met een stevig drink probleem, totaal stuurloos zien rondzwalken. Het begrip "random walk" wordt hier inzichtelijk: een stap vooruit en twee achteruit of zijwaarts.
Er zijn vijf meisjes aan boord, als tijgerinnen klimmen ze in de wand, weer of geen weer,fantastisch! Het zeemansleven wordt volledig ondergaan. Wel zijn er paren ontstaan, al de drie de officieren zijn voorzien, zij hebben dan ook de grootste kooien, de lagere in rang moeten met het laadruim genoegen nemen.
De bemanning slaapt of in twee 2 persoonshutten, die al bezet waren toen ik aan boord kwam, of in het vooronder, waar acht kooien zijn. Hier is het enige plekje dat helemaal voor mij is.
Als het erg tekeer gaat lijkt het wel of ik zweef in mijn kooi en heb ik een plank aan de rand van de kooi nodig om er niet uit te rollen.
Voor de mast is de meest onrustige en natte plek aan boord, het kan er de hel zijn. maar eenmaal in de kooi en in mijn lakenzak is het goed. Oordoppen in en vier uur slapen tot de bakboordwacht ons wakker maakt om vier uur s'nachts. Aardedonker,het schip stampend, slaapdronken stommelend, jezelf vasthoudend aan een veiligheidslijn. Om het roer over te nemen, het schip met bolle zeilen door de sterrennacht te sturen omringd door fosforiscerend wit schuim. Op naar de volgende bestemming